|
گران ترين اينترنت پائين ترين سرعت
■ ايران از نظر سرعت اينترنت در جهان بعد از افغانستان و عراق در رده 186 قرار دارد، اما بالاترين قيمت متعلق به ايران است
■ مسئولان مخابرات، گراني اينترنت را متوجه ISP ها كرده اند و ISP ها گرانفروشي پهناي باند از سوي شركت زيرساخت را عامل گراني مي دانند
■ محمدباقر ظهوري فر، مديرعامل شركت مخابرات: قيمت پهناي باند را كاهش مي دهيم تا هزينه كاربر پائين بيايد
■ فقط 30 درصد قيمت اينترنت متعلق به شركت زيرساخت است و بيش از 50 درصد قيمت نتيجه هزينه هاي سربار ارائه كنندگان خدمات اينترنتي است
تا 15 سال قبل، يا نه، كمي قبل تر، 20 سال پيش، صدا (VOICE) بر عنوان اصلي ترين سرويس مخابراتي، تمركز اپراتورها در سراسردنيا را به خود معطوف كرده بود.
تا چند سال پس از آن، با ورود اينترنت به صحنه خدمات ارتباطي، باز هم تلاش بر اين بود تا سرويس VOICE بر بستر اينترنت با هزينه كمتري به مردم ارائه شود اما حداقل در 10 سال اخير بسياري از كشورهاي دنيا به سمت تكنولوژي هايي رفته اند كه امكان مي دهد دسترسي كاربران به اينترنت با سرعت هاي بسيار بالابا كمترين هزينه فراهم شود؛ رويايي كه تحقق آن در كشور ما ، به رغم فراهم بودن بسترهاي مورد نياز، دور از دسترس به نظر مي رسد.
امروز در شرايطي كه شركت هاي بزرگ در تلاش براي ارائه سرعت هاي در حد 40 مگابيت در ثانيه به كاربران خانگي هستند، بخش عمده كاربران خانگي در ايران همچنان از طريق DIAL UP و سرعت اسمي 56 كيلوبيت در ثانيه كه در واقعيت به 30 كيلوبيت هم نمي رسد، به اين شبكه عظيم جهاني متصل مي شوند.
اينترنت پرسرعت نيز با تمام محدوديت هاي خود در ايران، در مناطق محدودي از شهرهاي بزرگ كام برخي كاربران را اگر شانسي باشد و لنگر فلان كشتي ارتباط اينترنتي كشور را قطع نكند، شيرين مي كند.
براساس آمار اعلام شده، سرعت اينترنت در كشور براي كاربران حقوقي (شركت ها و سازمان ها) 512 كيلوبيت در ثانيه و براي كاربران خانگي 128 كيلوبيت در ثانيه است كه صد البته اين ارقام هيچ گاه رنگ واقعيت به خود نمي گيرد.
از همين روست كه ايران در ميان كشورهاي جهان، از نظر سرعت اينترنت بعد از افغانستان و عراق، در رده 186 ايستاده است.
براساس آمار سازمان همكاري هاي اقتصادي و توسعه اي (OECD) در سال 2007، ايران در ميان 31 عضو اين سازمان پائين ترين متوسط پهناي باند ارائه شده توسط ISPها به مشتركين را داشته است و جالب است بدانيد كه بالاترين متوسط قيمت نيز متعلق به ايران بوده است .
جامانده از اهداف برنامه
در برنامه چهارم توسعه پيش بيني شده بود تا پايان سال 88 (سال پايان برنامه) تعداد پورت هاي پرسرعت فعال (ADSL) كشور به 5/1 ميليون پورت برسد در حالي كه هم اكنون كمتر از 100 هزار پورت فعال ADSL در كشور وجود دارد.
آمار اتحاديه جهاني مخابرات (ITU) نيز حاكي است ايران با ضريب نفوذ 34 درصد بعد از فلسطين اشغالي، امارات، قطر، لبنان و تركيه در مقام ششم منطقه قرار دارد كه در شاخص اينترنت پرسرعت، رتبه ايران در منطقه 15 است. طبق معيار ITU، اينترنت پرسرعت به پهناي باند بالاي 512 كيلوبيت بر ثانيه اطلاق مي شود.
مجلس تصميم گيري كند
يك مقام مسئول در وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات كه مي خواهد نامش ذكر نشود، مي گويد: مشكل اصلي سرعت اينترنت در كشور، بيشتر از آنچه مربوط به ضعف زيرساخت ها باشد، ناشي از محدوديت هاي قانوني است كه توسط برخي مراجع ايجاد شده است.
وي معتقد است: اگر نمايندگان مجلس وارد اين موضوع شوند، مي توان اميدوار بود اين محدوديت برطرف شود چه آن كه به اعتقاد او، با چنين محدوديتي تكنولوژي هاي نويني همچون وايمكس (اينترنت بي سيم) نيز تكاني به سرعت اينترنت در كشور نخواهند داد.
|
